|
ΤΟ ΤΡΙΚΟΡΦΟ ΜΕ ΤΑ ΔΙΚΑ ΜΟΥ ΜΑΤΙΑ
Τρίκορφο είναι το όνομα, από τις τρεις κορφές του
οι ραχούλες όλες πράσινες, τοπία μαγικά!
Γι' αυτό και οι περαστικοί, υμνούν τις καλλονές του...
και γεύονται την χαραυγή, γεμάτη από ευωδιά!
Ένα πανέμορφο χωριό, σαν πίνακας ζωγράφου
μαστοροχώρι ξακουστό, στολίδι ακριβό
ανάμεσα απ' τις κορφές, στα απόμερα του κάμπου
πνιγμένο μεσ' το πράσινο, κρέμεται απ' το βουνό!
Γεμάτο από βελανιδιές, γέρικες καστανιές
είναι ακριβά στολίδια του και δίνουν αρχοντιά
οι ράχες καταπράσινες με ωραίες λυγαριές
κάνουν να μοιάζει το χωριό, με ωραία ζωγραφιά!
Με μια Εκκλησία ζηλευτή, βασιλικού ρυθμού
θυμίζει χρόνια που έζησε, δόξες και μεγαλεία
μέρες που το χωριό αυτό, ανάσα είχε παντού
και τα μαστόρια έκτιζαν εκκλησίες και σχολεία!!
Και ένα πέτρινο σχολειό, δείγμα αρχιτεκτονικής
οι Τρικορφιώτες το' κτισαν, με αγάπη για ρεκλάμα
μα σήμερα είναι έρημο, όμως δείγμα γραφής
πως στο σχολειό φοιτήσανε άνθρωποι με εξυπνάδα!
Μα σήμερα αυτό το χωριό βγαίνει απ'το παρελθόν
με ζήλο, αγάπη και όρεξη, το μελλον ατενίζει
μουσείο πολιτιστικό, που δείχνει το παρόν
με εκθέσεις και ψηφιδωτά, παράδοση θυμίζει!
Βγαίνει απ' την απομόνωση, φωνάζει είμαι εδώ
και προσπαθεί τη θέση του, να πάρει με την αξία
κι' όλοι όσοι το αγαπούν, το προσπαθούν αυτό
ξεχωριστά ο κάθε ένας του, γράφει μια Ιστορία,
και το όμορφο μικρό χωριό, γίνεται πιο γνωστό! |
