ΙΣΤΟΡΙΑ  |  ΓΕΩΓΡΑΦΙΑ  |  ΤΟ ΣΧΟΛΕΙΟ  |  ΓΕΝΕΑΛΟΓΙΑ  |  ΜΝΗΜΕΙΑ  |  ΓΡΑΜΜΑΤΑ  |  ΛΑΟΓΡΑΦΙΑ  |  ΣΗΜΕΡΑ


 

Παιδικά παιχνίδια

Πολλές φορές σε συζητήσεις ο κόσμος αναρωτιέται, πώς περνούσαν εκείνη την εποχή τα παιδιά τον ελεύθερο χρόνο τους, πριν περάσουν στην παραγωγή. Σήμερα καταγίνονται με τον οργανωμένο αθλητισμό, υπάρχει το ραδιόφωνο, η τηλεόραση, το θέατρο, ο κινηματογράφος και μεγάλη ποικιλία στο εμπόριο από παιδικά παιχνίδια. Οι ηλεκτρονικοί υπολογιστές και τα ηλεκτρονικά παιχνίδια κυριαρχούν στην παιδική ενασχόληση. Τα παλιά χρόνια, τα παιδιά μόνα τους δημιουργούσαν διάφορα παιχνίδια νοητά και απλά. Θα προσπαθήσω να δώσω μια μικρή εικόνα από αυτά τα παιχνίδια.

1) Μπάλα: Συνήθως την έφτιαχναν από κουρέλια τυλιγμένα και ραμμένα πολλά μαζί, έτσι ώστε να έχει κυκλικό σχήμα. Όταν όμως βρεχόταν γινόταν πολύ βαριά. Τα Χριστούγεννα με τη φούσκα (ουροδόχο κύστη) του γουρουνιού που σφαζόταν, αφού την αλάτιζαν με χοντρό αλάτι για να γίνει ανθεκτική, έφτιαχναν μια μπάλα με την οποία έπαιζαν στις χριστουγεννιάτικες διακοπές των μαθημάτων τους.

2) Μπίσκα: Δικαιολογημένα πολλοί την ονομάζουν πρόγονο του χόκεϋ. Για το παιχνίδι αυτό χρησιμοποιούσαν ένα κοτσάνι από καλαμπόκι και ειδικά ξύλα μάκρους ενός μέτρου. Τα παιδιά χωρίζονταν σε δύο ομάδες σε ένα μικρό γήπεδο και προσπαθούσαν να βάλουν γκολ στο τέρμα της αντίπαλης ομάδας το οποίο είχαν χαραγμένο στο έδαφος.

3) Καβάλες ή Σκαμνάκια: Έσκυβε ο ένας το κορμί του κι από πάνω πηδούσε ο δεύτερος, έσκυβε και αυτός και από πάνω πηδούσε ο τρίτος και τέταρτος. Μαζί, όταν όλοι τελειώνανε, αρχίζανε πάλι από την αρχή. (Αλλού, το παιχνίδι αυτό το ονομάζουν "μακριά γαϊδούρα".

4) Τσιλίγκα: Ήταν ένα ραβδί μήκους ενός μέτρου περίπου και ένα μικρό, το τσιλιγκάρι, μήκους 30 εκ. περίπου. Τα παιδιά χωρίζονταν σε δυο ομάδες και παρατάσσονταν απέναντι σε απόσταση 20-30μ. περίπου η μια από την άλλη. Κάποιο παιδί, από την πρώτη ομάδα, χτυπούσε με την τσιλίγκα το τσιλιγκάρι, τινάζοντάς το στον αέρα προς την αντίπαλη ομάδα. Τα παιδιά της απέναντι ομάδας, προσπαθούσαν να  χτυπήσουν το τσιλιγκάρι στον αέρα με τις τσιλίγκες τους και να το γυρίσουν πίσω στην άλλη ομάδα, για να χάσει.

5) Σκλαβάκια: Τα παιδιά χωρίζονταν σε δυο ομάδες. Κάθε μια προσπαθούσε να αιχμαλωτίσει τα παιδιά της άλλης. Όποια ομάδα κατάφερνε να αιχμαλωτίσει την άλλη, ήταν η νικήτρια.

6) Φίτσια: Ήταν περί τις δέκα στρογγυλεμένες ισομεγέθεις πέτρες, τις οποίες τοποθετούσαν την μια πάνω στην άλλη. Με μια μεγαλύτερη πέτρα, τη "σημάδα", έπρεπε το κάθε παιδί να πετύχει και να γκρεμίσει τις στρογγυλές πέτρες, πετώντας την από απόσταση. Όσες φορές τις γκρέμιζε, τόσους βαθμούς κέρδιζε. Αν αποτύχαινε τρεις φορές, έχανε.

7) Στεφάνι: Ο καθένας είχε ένα σιδερένιο στεφάνι, από ξύλινο βαρέλι ή ξύλινο κάδο. Κυλούσαν τα στεφάνια σε μια πλαγιά χωρίς εμπόδια και όποιου το στεφάνι πήγαινε πιο μακριά, κέρδιζε τους περισσότερους βαθμούς,

8) Σβούρα: Ήταν ξύλινη, χειροποίητα; φτιαγμένη από τα ίδια τα παιδιά ή τους γονείς τους. Την τύλιγαν με σπάγκο και την έριχναν στο έδαφος προσπαθώντας να καταφέρουν να στροβιλίζει για πολλή ώρα. Το καλοκαίρι τα παιδιά έπιαναν πυγολαμπίδες και τζιτζίκια, τα έδεναν στη σβούρα και τα γύριζαν γύρω-γύρω.

9) Σφαίρα: Κατάλληλη στρογγυλεμένη πέτρα, που την πετούσαν μακριά. Κέρδιζε αυτός που κατάφερνε να την πετάξει πιο μακριά απ΄ όλους.

10) Έψαχναν για φωλιές πουλιών.

Άλλα παιχνίδια:
Αυτά κυρίως ήταν τα παιχνίδια των αγοριών. Τα κορίτσια καταπιανόταν με το χορό και τα τραγούδια. Έπαιζαν όμως σκλαβάκια, κουτσό, μπαλάκια κ.ά. Τα παιχνίδια αυτά, που αναφέρθηκαν, παιζόταν μονάχα το καλοκαίρι. Το χειμώνα είχε να κάνει ο χιονοπόλεμος. Χωρισμένα τα παιδιά σε δυο ομάδες, η μια χτυπούσε την άλλη με χιονόμπαλες κατά μέτωπο και πλευροκοπήματα, Το βράδυ που πήγαιναν σπίτι τους, έβγαζαν τις μουσκεμένες κάλτσες, άκουγαν καμιά ιστορία ή παραμύθι και μετά πήγαιναν για ύπνο. Βέβαια στα αγόρια δεν έμενε πολύς χρόνος για παιχνίδια, μιας και έπρεπε να βοηθήσουν τους γονείς τους στη γεωργία και στην κτηνοτροφία, Έπρεπε να βοσκήσουν τα μανάρια, τα αρνιά, ή τα μεγάλα πρόβατα και να τα προσέχουν μην πάνε σε ξένα χωράφια. Μιλάμε βέβαια για παιδιά σχολικής ηλικίας. Όταν τέλειωναν το σχολειό πήγαιναν απευθείας στη δουλειά, Παιδιά 11 -12 χρονών έφευγαν με τα μπουλούκια στην ξενιτειά και κουβαλούσαν λάσπη στους μαστόρους, έβοσκαν πρόβατα για να εξοικονομήσουν λίγα χρήματα. Αυτή ήταν ουσιαστικά η ζωή τους.

 

.


     Copyright
© 2013 e-Πύλη Εκπαίδευσης