ΙΣΤΟΡΙΑ  |  ΓΕΩΓΡΑΦΙΑ  |  ΤΟ ΣΧΟΛΕΙΟ  |  ΓΕΝΕΑΛΟΓΙΑ  |  ΜΝΗΜΕΙΑ  |  ΓΡΑΜΜΑΤΑ  |  ΛΑΟΓΡΑΦΙΑ  |  ΣΗΜΕΡΑ


Μακεδονικός Αγώνας

Διηγήσεις
Ο γερο Χρίστος Σιμόπουλος διηγιόταν το 1930: Όταν είχαμε τα ανταρτικά εδώ και φέρναμε τα πυρομαχικά τους από χωριό σε χωριό, προσέχοντας πάντα μη μας δει τούρκικο μάτι, μου συνέβηκε αυτό το αξιοπρόσεχτο. Μια νύχτα, φέραμε κιβώτια με φυσίγγια στο χωριό μας εδώ. Τα τοποθετήσαμε προσωρινά μέσα στον αχυρώνα, απέναντι από το σπίτι μας, και την άλλη νύχτα θα τα πηγαίναμε προς το Λμπόχοβο (Δίλοφο). Το πρωί έφτασε τούρκικο απόσπασμα στο χωριό. Ήμουν μουχτάρης (πρόεδρος) και το απόσπασμα ήλθε κατ΄ ευθείαν στο σπίτι μου. Ανεβήκαμε ψηλά, καθίσαμε αρκετά και αφού φάγαμε, ετοιμάστηκε το απόσπασμα να αναχωρήσει. Κατεβαίνω κι εγώ κάτω στην αυλή. Βλέπω το άλογο του αποσπάσματος, δεμένο στην άκρη του αχυρώνα, να τρώει χόρτο ξερό, παρμένο από τον αχυρώνα. Προσπάθησα να μη φανερώσω την ταραχή μου. Οι στρατιώτες Τούρκοι, σκέφτηκα, παίρνοντας χόρτο θα είδαν τα κιβώτια με τα πυρομαχικά. Αλλ΄ ίσως να έριξαν το χορτάρι στ΄ άλογο οι γυναίκες, σκέφτηκα. Ας τις ρωτήσω. Ερωτώ και μ΄ απαντούν όχι. Ε! τότε, σκέφτηκα, κακά ξεμπερδέματα θα ΄χω. Περίμενα με ψυχραιμία και χίλιες δυο σκέψεις στριφογύριζαν στο μυαλό μου για το τι θα ειπώ.... Το απόσπασμα σε λίγο ξεκινά, αποχαιρετώντας με. Ένας όμως Τούρκος στρατιώτης βλέπω και κοντοστέκεται, κι όταν οι άλλοι στρατιώτες, στρίβοντας, στη γωνία του δρόμου χάθηκαν από τα μάτια μας, αυτός γυρίζει πίσω, έρχεται κοντά μου και μου λέει σιγά: "Παίρνοντας χορτάρι για τ΄ άλογο, είδα τα κιβώτια στον αχυρώνα, Μη φοβάσαι, δε μαρτυρώ. Μονάχα, όταν έλθει το Ελληνικό εδώ, να μας προστατεύσετε κι εσείς". Ο στρατιώτης καταγόταν από τα τούρκικα χωριά των Γρεβενών.

Δεύτερη πληροφορία, που κατέγραψε ο δάσκαλος Ιωάννης Σαμπανίδης, έχουμε από τους εγγονούς του Χρήστου Σιώμου (Καραματσούκη), Βασίλη Ιωάν. Σιμόπουλο και Ιωάννη Αθαν. Τζήκα, που λένε: "Ο Καραματσούκης, φιλοξενούσε στο σπίτι του τον καπετάν Λούκα Κόκκινο από το Μέγαρο Γρεβενών με τρία παλικάρια του. Έφτασε από τα Γρεβενά και μπήκε στο δωμάτιο χωρίς προειδοποίηση το Τούρκος ταχυδρόμος από την Κυρακαλή. Ο καπετάν Λούκας αγρίεψε όταν τον είδε. Διέταξε να τον κλείσουν σ΄ ένα δωμάτιο και να τον φυλάνε. Ο Καραματσούκης, σαν σπουδαίος διπλωμάτης που ήταν, καθησύχασε τον καπετάνιο ότι δεν πρόκειται για τίποτα σοβαρό. Ο καπετάν Λούκας φεύγοντας, πρότεινε στον Καραματσούκη να πάρουν τον Τούρκο μαζί τους έξω από το χωριό και να τον εκτελέσουν. Ο Καραματσούκης ανέλαβε αυτός την ευθύνη για ότι συμβεί. Ο καπετάν Λούκας συμφώνησε και του είπε να κανονίσει αυτός όπως νομίζει καλύτερα. Ο Τούρκος έτσι γλίτωσε και με τον Καραματσούκη έγιναν αδελφικοί φίλοι. Όσες φορές κατέβαινε στα Γρεβενά ο Καραματσούκης, φιλοξενούνταν και κοιμόταν στου Τούρκου το σπίτι".

Άλλο ένα στοιχείο, είναι η φωτογραφία του καπετάν Λούκα που υπήρχε στο σπίτι του Θωμά Τζήκα. Τη φύλαγε γιατί, όπως έλεγε, θυμόταν τον καπετάνιο που περνούσε από το σπίτι του και λημέριαζε. Η φωτογραφία χάθηκε. Δεν είναι όμως μόνο οι παραπάνω που βοήθησαν στον Μακεδονικό αγώνα. Με όσα αναφέρθηκαν φάνηκε ότι από το Τριτσκό (Τρίκορφο), χάρη στην θέση στην οποία βρίσκεται, περνούσαν τακτικά τα αντάρτικα σώματα, ξεκουράζονταν και τραβούσαν τον δρόμο τους προς τα Καστανοχώρια ή προς το Πεντάλοφο με τη βοήθεια των χωριανών.


.


     Copyright
© 2013 e-Πύλη Εκπαίδευσης